Review: het Yoga kookboek

het-yogakookboek-cover

Ik had al eerder beloofd om dit ludieke kookboek te reviewen, maar het kwam er steeds niet van. Ik wilde eerst vijf verschillende recepten uit dit kookboek hebben gemaakt, voordat ik mijn mening zou gaan optekenen. However, life got in the way. In plaats van één recept te koken uit elk van de vijf categoriën, vond ik vier steengoede recepten die ik in twee weken tijd een aantal keren kookte. Oops.

Het boek

Het Yogakookboek is een uitgave van Yoga Magazine en bevat dan ook recepten die eerder in het tijdschrift verschenen. Het boek heeft ook een beetje de structuur van een magazine: er is een minimalistisch voorwoord, gevolgd door vijf thema-secties (een voor elk van de vijf vayu’s uit de yoga-filosofie), ondersteund met uitvergrote typografie en sfeervolle foto’s. De thema-secties beginnen met een beschrijving van de vayu in kwestie, een beschrijving van een bijpassende yogahouding, en een pagina over welk eten er bij deze vayu hoort. De recepten uit dit kookboek zijn allemaal vegetarisch en vaak veganistisch.

het-yogakookboek-mango-kokosrijst

De vijf vayu’s

“De prana in ons lichaam beweegt zich in vijf verschillende richtingen. We noemen dit ook wel de vayu’s of ‘winden’.” De yogabeoefenaar die hier niet om hoeft te gniffelen, neemt zichzelf naar mijn mening te serieus. Volgens de inleiding maakt Yoga onderscheid tussen prana vayuapana vayu, samana vayu, udana vayu, en vyana vayu. Alle winden corresponderen met een aparte groep voedingsprojecten en een gedeelte van het lichaam.

Na het doorspitten van het volledige boek zocht ik bij elk van de vayu’s een recept uit.

het-yogakookboek-vyana

Prana vayu

“Pranisch eten bevat veel levensenergie.” Deze categorie bevatte veel recepten met kiemgroenten, bladgroenten en ander raw food, dus voornamelijk salades en enkele soepjes. Ik koos voor de “Nazomerse salade”, een simpele salade van spinazieblaadjes, appel, venkel en tofu. De combinatie was verbazingwekkend lekker, zeker met de vinaigrette uit het recept erbij. Ik maakte deze salade met pittig gekruide wok-tofu-blokjes en was zo blij verrast dat ik dit gerecht heb toegevoegd aan mijn standaard salade-repertoire.

Apana vayu

“Apanisch eten helpt je te aarden.” In dit hoofdstuk vond ik voornamelijk recepten met knolgewassen, paddestoelen en andere dingen uit de grond. Ik ben dol op dit soort eten, dus ik vond alle gerechten er interessant uitzien. Uiteindelijk settle-de ik voor “Bonenburgers met aardappelchips en bietensalsa.” Ik ben al tijden op zoek naar een goed recept voor homemade vegaburgers en ik hoopte dat in dit boek te vinden. De bietensalsa en ovengebakken zoeteaardappelchips waren erg lekker, maar niet verrassend voor iemand die vaker vegetarisch kookt.

Het recept voor bonenburgers vroeg om mungbonen, een bonensoort waar ik eerlijk gezegd nog nooit van had gehoord. Ik bleek ze gewoon in gedroogde vorm bij de Albert Heijn te kunnen kopen, dus na een excursie naar de Albert Heijn en het overnight weken van de mungbonen kon ik de burgers gaan fabrieken. Het resultaat was acceptabel, onder andere dankzij de royale hoeveelheden peterselie, maar de burgers waren nog niet erg smaakvol. Toen ik er een eetlepel soyasaus door het rijst-mungbonen-peterselie-mengsel gooide, was het resultaat echter fabeltastisch lekker. De structuur van de burgers was echter niet denderend. Ik denk dat ik dit recept ga gebruiken als inspiratie voor een bijgerecht van bonenpuree. Mungbonen zijn erg lekker, al helemaal in combinatie met soyasaus, dus ik ga het zeker vaker eten!

Samana vayu

“Samanisch eten geeft evenwicht. Het brengt je naar het midden.” Met deze informatie kon ik niet zoveel. Op zoek naar verlichting bekeek ik de lijst met bijbehorende voedingsproducten. Veel granen, melk, yoghurt, honing en dadels. Dit hoofdstuk bevatte dan ook voornamelijk recepten voor rijst-, pasta- en deeggerechten. Ik vond het moeilijk om hier een goed recept uit te zoeken, en dit is dan ook de enige sectie waar ik uiteindelijk geen gerecht uit heb gekookt. Alleen het deftige “risotto van drie granen met schorseneren, shii-take en vanillehazelnootschuim”, waar je echt een miljoen ingrediënten voor nodig had (die nu ook nog eens niet in het seizoen zijn), ga ik ooit nog wel een keer maken.

het-yogakookboek-risotto-van-drie-granen-met-schorseneren-shii-take-vanille-hazelnoot-schuim

Vyana vayu

Hier was het weer raak. “Vyanisch eten werkt stimulerend.” Ha! dacht ik, terwijl ik verlekkerd naar de ingrediëntenlijst keek. Deze sectie staat vol met bonen, peulvruchten en pompoenachtigen. De “Kerala pompoencurry met kaneelrijst en raita met rode biet” die ik maakte, smaakte naar de goddelijke Kasjmiri curry die ik jaren geleden in een piepklein Indiaas restaurantje at. Een goed recept voor een curry from scratch miste nog in mijn kookrepertoire, en die heb ik nu gevonden.

Udana vayu

“Udanisch eten voedt geest, spirit en hart.” Als je de recepten in het boek beter bekijkt, lijkt het alsof udanisch eten vooral je cravings voor zoete dingen voedt. Dit gedeelte van het boek staat vol met toetjes en andere zoetigheid. Nom!

Ik had net die week een nieuw ananas-munt-plantje gescoord bij het tuincentrum om de hoek, dus ik besloot het gerecht te maken dat op de voorkant van het boek prijkt. De “zoete mango-kokosrijst” (met munt en sesamzaadjes) deed de foto eer aan: het gerecht was magisch lekker.

Een kritische noot

Het boek is nogal zweverig en heel erg vaag. Ik interesseer me erg voor de filosofie van yoga, maar de beschrijvingen van de vayu’s zijn zo algemeen dat ik na het lezen van dit boek niet het idee heb wijzer te zijn geworden.

Daarnaast zijn de uitspraken over het eten ook niet erg kwalitatief hoogstaand. Verder dan vage uitspraken als “Alles wat doodt, zoals pesticiden, voegt niets toe aan levensenergie.” lijken de auteurs niet te komen. Verder vond ik bij pranisch eten de uitspraak “Dit is het perfecte detox-eten en passend bij de lente, waarin de benodigde producten volop verkrijgbaar zijn.” Een blik op het lijstje naast deze uitspraak bevestigt echter het tegendeel: noten en zeekraal zijn juist geen lente-producten.

Wat de recepten betreft zijn er grote verschillen in kwaliteit van de omschrijvingen, het aantal ingrediënten dat je ervoor nodig hebt, de complexiteit en de bereidingsduur. Om deze reden spraken niet alle recepten mij evenveel aan, maar de gerechten die ik heb gemaakt, waren ontzettend lekker.

De gerechten in dit kookboek maken royaal gebruik van ingrediënten als tofu, superfoods, obscure suikervervangers en dingen die je alleen maar in de natuurwinkel kan kopen. Je moet er van houden. Ik ben zelf veel te pragmatisch om voor een recept speciaal rijststroop, spirulina of tamarindepasta te kopen. Mocht je dit soort voedingsmiddelen al in huis hebben: dit kookboek is voor jou geschikt.

Kortom, het Yoga kookboek is geinig om eens in te kijken en leuk om uit te koken. Het is voor mij echter geen kookboek waar ik dagelijks uit zou kunnen koken of waar ik jaren mee zou kunnen doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.